گسل راندگی اصلی زاگرس یکی از مهمترین سامانههای گسلی فعال ایران است که نقش اساسی در شکلگیری رشتهکوه زاگرس و رخداد زمینلرزههای مخرب غرب و جنوب کشور دارد. این گسل با امتدادی بیش از هزار کیلومتر، مرز تکتونیکی میان ورقه عربی و ایران را مشخص کرده و در جریان کوهزایی آلپی و بستهشدن نئوتتیس فعال بوده است. بررسی هندسه، سازوکار حرکتی و لرزهخیزی این گسل، برای شناخت مخاطرات لرزهای و برنامهریزی مدیریت ریسک زلزله در ایران اهمیت بالایی دارد.
دسته:گسلهای ایران و مخاطرات لرزهای
معرفی علمی سامانههای گسلی ایران و نقش آنها در زمینلرزهها و مخاطرات زمینی